Patrick van Rhijn

Het voordeel van een goeie redactrice is dat ze alles van je weet. Het nadeel van een goeie redactrice… is dat ze alles van je weet.
`Schatje,’ zeg ik uitgeblust door de telefoon tegen mijn mooie redactrice als ik na een middag ploeteren op een proefcolumn voor een vrouwenweekblad mijn slaapkamer binnenstap, `ik heb tegen die hoofdredactrice gebluft dat ik in balans ben met mijn vrouwelijke kanten. Maarreh… wat vind jij? Dat ben ik toch ook?’
Gegrinnik in mijn oor. En papiergeritsel. De mooie redactrice – die bij de publicatie van mijn eerste twee boeken mijn vaste steun en toeverlaat was - legt zo te horen de stapel A4’tjes van het boek dat ze aan het redigeren is aan de kant.
‘Eh… ja natuurlijk…’ Ik hoor dat ze zich inhoudt om niet te gaan lachen. `Je bent ijdel. Je kleedt en verzorgt je goed, vooral als je naar afspraken met vrouwen gaat – ze giechelt een beetje spottend – je wordt graag gestreeld, het liefst urenlang. Volgens mij vind je dat nog lekkerder dan de daad zelf. Dat geldt voor vrouwen ook. Die worden – als ze moeten kiezen - liever aangeraakt, vertroeteld en gemasseerd dan dat ze keihard genomen worden.’ Ik steek mijn hand op omdat ik wil benadrukken dat ik keihard nemen of genomen worden minstens net zo lekker vind als gestreeld en gemasseerd worden, maar als de mooie redactrice eenmaal on a roll is… ‘Je kunt uren in kledingwinkels doorbrengen… je combineert kleding op kleur, je hebt duidelijk je eigen stijl, je bent gevoelig, tranen rollen over je wangen bij films, bij Spoorloos, bij Hello Goodbye, bij Het paard van Sinterklaas.’
‘Ja hallo, dat was omdat ik mijn dochter miste!’
‘Nou, het geeft ook niks. Ik hou er wel van, een huilende man. Verder ben je lief voor beesten, als je je klote voelt vergrijp je je aan dozen koekjes, repen chocola of bakken ijs en ben je ook niet eens au pair geweest?’
‘Godsamme, zeg,’ sis ik terwijl ik met mijn hand door mijn gezicht wrijf, ‘dat klinkt inderdaad wel heel kut allemaal. Maar hallo, Ik kan ook heel cool en eh… mm…mmmmm… MMMmm…mmmmmacho zijn… toch?’ Stilte. ‘Aaghh, mooie redactrice, kom op!’
Hard gelach aan de andere kant van de lijn. ‘Zeker Patje, zeker. Maar je kunt ook goed luisteren, je bent een echte kinderman, je houdt van gezelligheid, kaarsjes, koken, gedimde verlichting. Je hyvet als een wijf en je bent niet alleen lichamelijk ingesteld. Je houdt je ook bezig met de mentale en spirituele kanten van het bestaan. Je denkt na, bent empathisch, houdt je aan de maximum snelheid…’
‘Welnee joh, laatst had ik nog een boete! Zeven kilometer te hard!’
‘Je houdt van een goed gesprek, je weet duizenden vrouwen te boeien met je boeken en je hebt er geen enkele moeite mee je kwetsbaarheid te tonen.’
‘Djezus, wat is er met me gebeurd? Vroeger hield ik van dagenlang gamen op de Playstation, mijn favoriete voetbalploeg aanmoedigen tot mijn stembanden op mijn kin hingen en voor een potje coma zuipen kon je me altijd wakker bellen. Waar is het misgegaan? Ik ben veranderd in een monster, in zo’n… hoe heten ze ook al weer? Zo’n… metroman. Gadverdamme!’
‘Welnee joh, metromannen zijn uit, en te vrouwelijk bovendien. Jij hebt meer trekjes van de überseksueel.’
‘De wat???’
‘De überseksueel, de mannelijke heteroman die tijdens een stevige discussie over politiek net zo goed even een luiertje verschoont. Ik vind je in ieder geval heel mannelijk.’
‘Ja? O, dank je, dat lucht op. Vertel.’
‘ Nou eh…’ Stilte. ’Eh… Je voetbalt…’ Een proest. ‘Met een veter in je haar!’ Ze gilt het uit van pret. ‘O, wacht even. Er wordt aangebeld.’ Gerommel in de achtergrond en blije meisjesstemmen. ‘Pat? Mijn vriendinnetje is er. We gaan nog even wat drinken hier beneden in de kroeg. Kom je ook, anders? Bestellen we alvast een dubbele Bailey’s voor je.’ Dubbel meisjesgelach in mijn oor.
‘Eh nee dank je, ik moet mijn benen nog epileren. Nou goed, draak!’

Ik mag hopen dat je begrijpt dat dit allemaal pure fictie is, hè… … ik bedoel, kom op zeg, Bailey’s!… (Het was Coebergh .)
Het antwoord van het vrouwenweekblad overigens: je schrijft leuk, maar je bent op dit moment niet wat we zoeken… Veel te mannelijk natuurlijk .

Snel maar weer door met boek drie dan . Groetjes voor nu .

Uberseksueel of toch meer metroman?